Pam en Ries op wereldreis.

We zijn nog een dagje langer in Kuala Lumpur gebleven, omdat we geen zin hadden om te reizen en we het district waar we zaten, wel prettig vonden. Zondags zijn we dan toch maar richting Melaka vertrokken, maar niet nadat we eerst uitgebreid uit hebben geslapen. Met de rugzakken op lopen we naar het busstation, waar het een drukte van belang is. Eerst maar eens uitvogelen waar we kaartjes kunnen krijgen richting Melaka. Voor het loket waar ik moet zijn, staat een lange rij en ik hoop dan ook dat ik nog 2 plaatsen kan krijgen voor de bus van 01.30 uur, maar dat blijkt geen probleem te zijn.

Beneden bij de perrons is het een komen en gaan van bussen. Onze bus komt al vrij snel en nadat we onze bagage onderin hebben gelegd, gaan we lekker in de bus in de koelte van de airco zitten. Zoals alle grotere expres bussen, is deze slechts uitgerust met 27 stoelen, zodat we alle ruimte van de wereld hebben. Langere afstanden reizen in Maleisië is zeker geen straf. Het is maar een korte rit naar Melaka en nog geen 2 uur later rijden we het busstation al in. Hier stappen we uit om de lokale bus 17 naar het centrum te nemen. We proppen ons in de bus en nemen 2 hele banken in beslag, aangezien we voor onze rugzakken samen al 1 bank nodig hebben. Pam past nog wel tussen de banken, maar ik met mijn lange stelten pas er met geen mogelijkheid tussen en zit de hele rit met mijn benen in het gangpad. Als we bij het punt komen waar we eruit moeten, roept de buschauffeur dat naar achteren. Wel zo prettig, zo weten we zeker dat we goed zitten. Uitstappen is zo nodig nog lastiger dan instappen, toen we erin gingen, nu zit hij nog bijna vol en kan ik nauwelijks door het smalle gangpad en door de deur.

Bij het oude "Stadhuys" moeten we eruit en besluiten eerst om maar eens rustig onder een enorme boom te gaan zitten en uit te vogelen waar ons guest house is. Op het pleintje staan allemaal fietstaxi's, de één nog bonter gekleurd en versierd dan de ander. Kerstslinger, nepbloemen, allerlei auto-emblemen, noem maar op. Als het felgekleurd en anders is, zit het er wel tussen. Later zien we 's avonds nog 1 rondrijden met allerlei knipperende en flikkerende lampjes. Voor we de Lonely Planet tevoorschijn kunnen halen, vraagt een man of we het Sama Sama Guest House zoeken en op een ja van mij, legt hij uit hoe we er kunnen komen. Kijk, dat is nou eens behulpzaam. En het blijkt ook nog eens maar een klein stukje lopen. Gelukkig maar, want met deze warmte met de rugzakken op - ook al zijn we in totaal 10 kilo kwijt - is nog steeds geen pretje.

Melaka is een zeer oud havenplaatsje, dat afwisselend in in handen is geweest van sultans uit Indonesië, Portugezen, Nederlanders en de Britten, aangezien het zeer gunstig lag ten opzichte van Indonesië en aan de straat van Melaka. Tevens boodt de natuurlijke haven bescherming tijdens de zomermoesons en stormen. Dit is ook de plek waar vanuit de eerste Indi·s en Chinezen Maleisië bevolkt hebben en de Islam zijn intrede heeft gedaan op het schiereiland. Na de 2e Wereldoorlog en de komst van de grote gemotoriseerde schepen, boete Melaka echter zeer snel in aan belang en maritiem speelt het geen enkele rol meer. Je kan echter nog wel overal de sporen van de oude bezetters terugvinden.

Het guest house ligt in een klein rustig straatje, midden in Chinatown. Aan de overkant is een fiets-taxi werkplaats en iets verder de straat in, staat een grote Chinese tempel. Slechts 1 straatje verder is de avondmarkt, die elk weekend wordt gehouden. De wegen worden dan afgesloten voor auto's en er ontstaat een grote voetgangerszone. Als we ons geïnstalleerd hebben, gaan we maar eens een wandelingetje maken. Wat een verschil met Georgetown. Ook hier staan alleen maar oude koloniale huizen, maar in tegenstelling tot Georgetown, is hier wel het één en ander aan onderhoud gedaan. Ok, het ziet er niet allemaal zo uit als in Nederland, maar het verschil is overduidelijk. We nemen een verse loempia bij een straatstalletje en lopen het straatje eens helemaal uit. Veel winkeltjes zijn dicht, maar de vrijdag en zaterdag zijn dan ook de drukste dagen hier. Toch worden er al voorbereidingen getroffen voor de avondmarkt en her en der worden kraampjes opgesteld. Ergens uit een deur klinkt muziek en vals gezang en ook hier blijkt de karaoke zijn intrede te hebben gedaan. Op de hoek van de straat staat zelfs een groot podium, waar Chinees zangtalent zijn kunsten mag laten horen. Niet dat we daarop gaan zitten wachten, Chinees gezang behoort niet tot onze favoriete muziek.

We verlaten Chinatown en komen weer langs het oude "Stadhuys" en de kerk die door de Nederlanders hier is gebouwd. Nog verder staan nog wat oude gebouwen, waar voornamelijk musea in zijn gehuisvest. De gebouwen zijn mooi onderhouden, maar de musea interesseren ons minder. We lopen door een parkje waar een aantal enorme bomen staan. Her en der zitten mensen lekker in de schaduw en genieten van de koelte en rust. Als we het parkje uitlopen komen we in het moderne deel van Melaka terecht. Rechts zijn allemaal kazerne-achtige gebouwen neergezet en het ziet er saai uit. Niet echt waar je zou willen wonen. Verderop staat een enorm groot nieuw winkelcentrum, met alle voor de hand liggende winkels en eettenten erin. Dus ook deze stad heeft zijn moderne deel.

Nadat we een PIN-automaat hebben opgezocht, gaan we richting het restaurantje dat we hebben uitgezocht in de Lonely Planet. Het heet Capitol Satay. We moeten nog een stukje lopen en zien zo nog wat van de oudere delen van de stad. Als we bij het restaurantje komen, moeten we wachten op een plekje, want het is helemaal vol. En de hele tijd dat wij er hebben gezeten, hebben er mensen voor de deur staan wachten. Blijkbaar is dit een hele polulaire tent. Tenminste, onder de lokale bevolking, want we zijn de enige westerlingen in de hele zaak.

Ook hier hangt in het midden van de tafel een kokende pot, waar je zelf je stokjes in moet koken. Maar in plaats van bouillon, zit er dit keer een soort sateh-saus in, die elke keer tot de nok toe wordt bijgevuld. Langs de ene wand staat een enorme vitrine, waar je zelf je sticks met allerhande ballen, garnalen, vis, groente en andere toelie kan pakken, die je dan zelf kookt. Een biertje erbij en we zitten weer uitgebreid te smullen. Erg leuk weer en als je in de buurt bent, een echte aanrader.

De volgende dag slapen we zolang mogelijk uit en verhuizen we van kamer. We hebben nu een kamer met een twee-persoonbed en dat slaapt toch een stuk knusser, ook al is het te warm om tegen elkaar aan te liggen. We hebben het bed nog wel wat op moeten kalefateren, want 1 matras was toch echt te weinig. Ik weet niet wat ze erin hebben gestopt, maar het bed is hobbelig en hard. Het lijkt wel of we op een ouderwetse strozak slapen. Gelukkig kunnen we er nog een "strozak" bijkrijgen, zodat het nog wel enigzins fatsoenlijk ligt.

Tot een uur of 4 doen we helemaal niks, want het is er ook veel te warm voor. We hangen een beetje in een hangmat, doen een dutje en lezen wat. Zo komen we onze dagen wel door. Als het dan wat afkoelt, gaan we weer aan de wandel. Vandaag is het maandag dus het merendeel van de winkeltjes in het oude deel is dicht. We gaan gewoon aan de wandel, komen weer langs het moderne winkelcentrum (met een koffiestop bij de McDonalds) en lopen naar de waterkant. Echt veel strand is er niet en er wordt een groot niet hotel gebouwd. Niet echt de moeite om te blijven hangen. Het wijkje ernaast is net zo min de moeite waard, eigenlijk een troosteloze bedoening.

. We bekijken wel de mooie zonsondergang en lopen dan maar weer terug naar het hostel. Onderweg eten we nog wat bij de lokale Chinees op de hoek en in ons hostel gaan we ons klaarmaken om de volgende dag maar weer te vertrekken. Behalve in het weekend is hier niet al teveel te doen. Dan stroomt het plaatsje vol met vooral mensen uit Singapore en Kuala Lumpur, maar nu is het een leuk slaperig stadje. Ook wel heel leuk om midden in de nacht lekker op straat te kunnen zitten en niks te horen. Het is erg warm en er staat nauwelijks wind, dus 's nachts hebben we voor het eerst ook meer last van de muggen, maar de steekschade blijft gelukkig beperkt. De eigenaar van het guest house heeft lange tijd in Zwitserland gewoond, maar komt oorspronkelijk uit Melaka en kan zeer veel over het plaatsje vertellen. Nog een reden om hier zeker te overnachten. Tegen één uur besluiten we ondanks de warmte toch maar te gaan slapen. Morgen vertrekken we tenslotte naar Singapore.


Lees ook deel 7 van dit verslag »